NOTALAR

Pembe, uyuşmuş köpüklü bar.

Göz göze geldiğim pencerelerin arkasında kalan yüzler.

Kulağımın fısıltısı, ellerimin ucunda süzülen kımıltılar.

Kalbimde sisli bir polisiye.

Ruhumun Pullman’ı geceyi raylarında taşırken,

bir bateri çılgınlığıyla parçalanıyor sessizlik.

Eşleşmiş bir ten dokusu,

hafızamın kayıp dövmelerini tek tek yokluyor.

Her iz, unutulmuş bir şarkının kırık nakaratı gibi.

Şimdi notaları çal.

Adımı değil, sustuğum yerleri çağır.

Camlara vuran gölgeleri,

içimde yıllardır bekleyen ritmi uyandır.

Çal davulun ilk vuruşu,

insanın kendine döndüğü tek kapı gibi çal.